Interessant

Natura 2000-netwerk

Natura 2000-netwerk


NATURA 2000-NETWERK

Natura 2000 is de naam die de Raad van Ministers van de Europese Unie heeft toegekend aan een gecoördineerd en samenhangend systeem van gebieden bedoeld voor het behoud van de biologische diversiteit die aanwezig is op het grondgebied van de Unie zelf en in het bijzonder voor de bescherming van een reeks habitats en diersoorten en planten vermeld in de bijlagen I en II van de Europese richtlijn n. 92/43 / EEGvan de Raad van 21 mei 1992 betreffende de "instandhouding van natuurlijke en halfnatuurlijke habitats en van wilde flora en fauna", gewoonlijk aangeduid als"Habitatrichtlijn"(geïmplementeerd in Italië bij presidentieel decreet van 8 september 1997 nr. 357). Het doel van de richtlijn is echter breder dan de loutere oprichting van het netwerk, met als verklaarde doel bij te dragen tot het beschermen van de biodiversiteit door middel van instandhoudingsactiviteiten, niet alleen binnen de gebieden die deel uitmaken van het Natura 2000-netwerk, maar ook met maatregelen voor directe bescherming van de soorten waarvan de instandhouding wordt beschouwd als een gemeenschappelijk belang van de hele Unie.

Bij het behoud van de Europese biodiversiteit wordt rekening gehouden met de economische, sociale en culturele behoeften en met regionale en lokale bijzonderheden. Dit is een belangrijke vernieuwing in het beleid van de sector in Europa. Met andere woorden, het doel is om de integratie van de bescherming van habitats en dier- en plantensoorten met de economische activiteiten en met de sociale en culturele behoeften van de bevolking in de gebieden die deel uitmaken van het Natura 2000-netwerk te bevorderen.

Dezelfde titel van de habitatrichtlijn specificeert de doelstelling om niet alleen natuurlijke habitats te behouden (die minder door de mens zijn veranderd), maar ook semi-natuurlijke habitats (zoals traditionele landbouwgebieden, gebruikte bossen, weilanden, enz.). Dit erkent de waarde, voor het behoud van de biodiversiteit op Europees niveau, van al die gebieden waar de eeuwenoude aanwezigheid van de mens en zijn traditionele activiteiten het behoud van een evenwicht tussen mens en natuur mogelijk hebben gemaakt. Talrijke dier- en plantensoorten zijn bijvoorbeeld verbonden met landbouwgebieden, die nu zeldzaam en bedreigd zijn, voor wier voortbestaan ​​het noodzakelijk is om traditionele activiteiten, zoals begrazing of niet-intensieve landbouw, voort te zetten en te versterken.

De habitatrichtlijn heeft voor het eerst een referentiekader gecreëerd voor het behoud van de natuur in alle staten van de Unie. In werkelijkheid is het echter niet de eerste communautaire richtlijn die deze kwestie behandelt. In feite werd in 1979 een andere belangrijke richtlijn geboren, die van kracht blijft en is geïntegreerd in de bepalingen van de habitatrichtlijn Richtlijn n. 79/409 / EEG van de Raad van 2 april 1979 genaamd "Vogelrichtlijn"betreffende het behoud van wilde vogels).

Dit omvat enerzijds ook een reeks maatregelen voor de instandhouding van talrijke vogelsoorten, zoals aangegeven in de bijlagen bij de richtlijn zelf, en anderzijds de aanwijzing door de lidstaten van de Unie van de gebieden die voor de instandhouding ervan zullen worden gebruikt. , zogenaamde Speciale beschermingszones (SPA's)De Vogelrichtlijn legde toen al de basis voor de oprichting van een eerste Europees netwerk van beschermde gebieden, in dat geval specifiek bedoeld voor de bescherming van bedreigde vogelsoorten en hun leefgebieden.


Video: Natura 2000 EN